شیاتسو

شیاتسو

در میان مردم، ماساژ، به شکل مالش و فشار روی کانال ها و نقاط، محبوبیت چشمگیری دارد. هر جا سخن از نظریه ” کی” (Qi) یا نیروی حیات است مردم رو به این نوع ماساژ می آورند. در تبت، فیلیپین، اندونزی و تایلند همه نسخه ای مشابه از این نوع ماساژها دارند. حتی در جنوب هند که پیرو عقاید ودایی هستند و به جای مفهومی مانند ” کی” مفهومی چون “پرانا” دارند نوعی ماساژ وجود دارد که از فشار دادن نقاط استفاده می کنند و ادعا دارند کلیه اشکال این نوع ماساژ از آنجا سرچشمه گرفته است.

رابطه نزدیک ژاپن با فرهنگ چین باعث شده که اشکالی از طب سوزنی چینی و ماساژ با اندک تغییر در این کشور رواج یابد. البته بعد از قرن ششم میلادی پس از معرفی طب چینی در ژاپن برخی از تغییرات غیرقابل اجتناب بوده است. ویژگی فرهنگ چینی در اوج شکوفایی خود، فورانی از خلاقیتی مهارناشدنی بود؛ و این ویژگی ژاپنی ها را به استادی در جزییات رساند. ژاپنی ها با طب چینی همان کاری را کردند که با هنر چینی؛ آنها خلاقیت قدرتمند چینی را پالایش دادند و فنون را تا حد اعلایی از جزییات ارتقا بخشیدند. برای مثال آنها نوعی ماساژ همراه با فشار روی شکم (abdomen) ابداع کردند که آن را آمپوکا(Ampuka) می نامند. درمانگران شیوه ی آمپوکا به ۱۲ سال کارآموزی نیاز دارند تا امراض را تشخیص دهند و آنها را فقط از طریق این روش یا از طریق ” هارا” (که نام ژاپنی آن است) درمان نمایند. توان بالقوه برای کاهش، تحلیل و پالایش وسعت خلاقیت چینی، ویژگی ی بود که ژاپنی ها داشتند

shitaso

شیاتسو

در میان تمام درمان های تکمیلی، شیاتسو مقامی منحصر بفرد دارد. هر چند منشأ آن از قدمت زیادی برخوردار است و شکوفایی آن به عنوان سنتی زنده در طب ملل خاورِ دور تدوام داشته است، لیکن نام و منزلت واقعی خود را تنها در سال های اخبر کسب کرده است.

در حقیقت، نام شیاتسو در برگیرنده گستره ی از شیوه ها و شکل های درمانی است. بیمار می تواند شیاتسو را با لباس، خوابیده و یا نشسته بر روی صندلی تجربه کند. در شیاتسو تشخیص بیماری ها با حس کردن ضربان، لمس نقاطِ پشت بدن، لمس ضربان های شکم یا مشاهده عینی صورت و رفتار بیمار انجام می پذیرد.

اگر چه غالب اوقات شیاتسو را شاخه ای از طب سوزنی می دانند، اما در این مورد جای شک هست. چون لمس کردن، نوعی درمانِ غریزی به حساب می آید، می توان تصور کرد که مالش دادن و فشار دادن نقاط و کانال ها (meridians) مقدم بر تحریک کردن این مواضع با سوزن های سنگی پیدا شده در عصر نوسنگی (Neolithic) – ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد در چین -بوده باشد. آیا ممکن نیست که کانال ها و نقاطی که در طب سوزنی مطرح هستند در اصل از طریق لمس کردن کشف شده باشند؟ برخی از استادان طب سوزنی بر این باورند که کانال ها، خطوط انتقال احساس در طول بدن هستند و پس از تحریک شدن این نقاط با سوزن، احساس می شوند، اما فشاری ساده روی یک نقطه می تواند خطوط احساسی مشابه ای را به وجود آورد. برخی از شیوه های شیاتسو از همان ابتدا از کانال ها استفاده می کردند و نه نقاط.

 

منبع: ماساژ در منزل

Leave a comment


Copyright ©ماساژ در منزل